((( پوستر جشنواره انیمیشن انسی )))

پوستر جشنواره انیمیشن انسی سال ۲۰۱۲ - فرانسه ، طراح : ماریون فرانک :

     

((( 6 سالگی وبلاگ )))

سلام

                           

از اولین پست وبلاگ تا الان ۶ سال می گذره و سعی کردم کج دار و مریز مطالبی که به ذهنم میان رو اینجا بنویسم . امیدوارم چیزایی که نوشتم نه به عنوان جواب به سوالی از ذهنتون بلکه باعث ایجاد سوالهای جدید تو ذهنتون شده باشه .
امیدوارم امسال هم بتونم چیزایی بنویسم که به درد بخور باشه .
سال نو مبارک . ایشالا سالی پر از پر داشته باشین .                    

((( پوستر جشنواره تئاتر فجر )))

این پوستر بازخوانی از صورتك‌های سفالی بوده كه در ایستگاه مترو خیابان ولی عصر (عج) مقابل تئاتر شهر نصب شده است.
این اثر ایده 'دیده شدن' را با فرم‌های تجمیع شده انتزاعی صورت ارایه كرده و در این طرح پست مدرنیستی نوعی حضور در صحنه تئاتر برای مخاطب بازنمایی شده است. صورتك‌های این اثر گویی تماشاگرانی هستند كه به مخاطبان خود می‌نگرند و رفتار و زندگی آنها را به نظاره نشسته‌اند.
محمد جهانی مقدم گرافیست و طراح پوستر سی‌امین جشنواره تئاتر فجر، با بازخوانی این صورتك‌های سفالی كه در درون خود موضوع نمایش و زندگی را بررسی می‌كند، این اثر را به عنوان تم اصلی پوستر این دوره از جشنواره تئاتر فجر برگزیده است.
نقل از ایرنا .

                

صورتک های سفالی در ایستگاه چهارراه ولیعصر ، که بوسیله مهدی حیدری ساخته شده است :

       

((( پوستر بخش های مختلف جشنواره فیلم فجر )))

این پوسترها را ابراهیم حقیقی طراحی کرده :

                              
                              
                             
                             
به پوستر  جام جهان نما ، مسابقه بین الملل ( پوستر  سوم ) دقت کنین . اون عکسه چیه وسط لنز ؟؟؟

تصویر پوسترها از رنگ .

((( فستیوال 65 ساله با 65 پوستر )))

جشنواره تئاتر آوینیون از سال ۱۹۴۷ به همت ژان ویلار آغاز به کار کرد که تا به الان ۶۵ دوره از اون میگذره و به بکب از مهمترین اتفاقات تئاتر در دنیا تبدیل شده . اگر به پوسترهایی که در طول زمان برای این جشنواره طراحی شده دقت کنیم ، می بینیم که اعتبارات اولیه جشنوارش وامدار به اسم هایی است که در اون شرکت کردن . در پوستر های این جشنواره در سالهای ابتدایی برگزاری ، المان ها بسیار ساده هستن .  حتی در چند دوره پوسترها عین به عین تکرار شدن . به خصوص از نیمه دهه ۵۰ تا نیمه دهه ۶۰ که پوستر ها همه مثل هم هستن و فقط تاریخ فرق کرده . حتی بعد از اون هم می بینیم که المان کلید که در فضای منفی اون یک صلیب رو می بینیم در پوسترها مرتبن تکرار می شه . از ابتدای دهه ۸۰ هست که پوسترها رنگ و طرح دیگه ای به خودشون می گیرن و حقیقتا هر سال بهتر از پارسال می شه .

عمیقا پیشنهاد می کنم که این ویدئوی ۵ دقیقه ای که در سایت " نمایشگر " گذاشته شده ببینید .اون هم تا انتها : اینجا

اگر هم خواستین خود پوسترها رو بصورت فایل تصویری ببینین و داشته باشین این لینک رو ببینید :
اینجا

                   

((( روایت گرافیکی یا گرافیک راوی)))

وقتی به پیشینه هنر ایران نگاه می کنیم می بینیم که با داستان و بطور کلی روایت بطور مستقیم در ارتباط هست . وقتی نگارگری ها رو می بینیم ( به خصوص از تیموریان به بعد ) وقتی  دیوان حافظ را هم تصویر کردن باز اون روایت رو توی کار میبینیم . اثر نگارگری دارای فضا ، کاراکتر، ارتباطات بصری و کارکردی بین کاراکترها هست . کاراکترها حتی اگه شده فقط به هم نگاه می کنن . بگذریم که نگارگر در ۹۹ درصد موارد ( گفتم ۹۹ چون نمی خوام مطلق حرف بزنم ) تمام همت خودش رو گذاشته تا این داستان به بیننده منتقل بشه . در همین راستا از یک سری کلمات کلیدی که در شعر اومده ، ارتباط درست کرده . حالا یا ارتباط بین کاراکترها با هم یا کاراکتر با فضا . یک سری آثار مثل شاهنامه و داستان هزار و یک شب که جای خود دارد . شاید به خاطر همین ویژگی هست که میگن نگارگری یعنی خیال پردازی . یعنی وقتی که کار رو می بینیم هر کس برای خودش جای کاراکترها دیالوگ میگذاره و هزار و یک چیز دیگه . اما همه به یک نتیجه میرسن و داستانشون مثل هم تموم میشه . میدونید چرا ؟

به نظر من ۲ عامل داره : اول ) نگارگر نتیجه داستان یا نقطه اوج و یا دلیلی که باعث شده این اتفاق بیفته رو در کارش گذاشته . دوم ) نام اثر هست که به شدت در جهت دهی ذهن ما در نتیجه داستان تاثیر داره .

فرض کنید کاری داریم که در اون یک گل در آب دیده بشه که داره با موج های آب دور میشه . اسم اثر باشه "بهار" . حالا همین اثر اسمش باشه "دوری" . و یا اسمش رو بگذاریم "بدون عنوان " . برای هر کدوم چه توصیفی میارین ؟ چه داستانی رو برای خودتون تعریف می کنید ؟ تصویر همون تصویره ، فقط اسمش عوض شده . پس عنوان در برداشتی که از اثر میشه بطور عمیقی تاثیر داره .

اینها رو گفتم که در نهایت به گرافیک برسم و به خصوص پوستر.
هر محصول گرافیکی عنوان داره . (بگذریم از گرافیک نمایشگاهی . همه در وهله اول گرافیک روبه سفارش دهنده و سفارش میشناسن ) .

با توجه به عنوان ، کلمات و المانهای کلیدی در سفارش ها و خیلی پارامترهای دیگه آیا نمیشه به یک گرافیک روایتگر برسیم ؟

حالا دو قیاس ( سوال ) : در گرافیک امروز ایران بیشتر فرم می بینیم یا داستان ؟ خوبه یا بد ؟

-----------------------------------------------------------------------------------------
پی نوشت : منظورم این نیست که گرافیک فرمال بده یا اینکه نباید باشه .

((( اقتصاد در هنر ، هنر در اقتصاد )))

کلا شاید اقتصاد هنر در هنر کشور چیز گمی باشه . اما چیزی که هم من و هم شما می دونید اهمیت و ارزش این کار هست که رسما تماما سود هست . چرا ؟ به خاطر اینکه محصولات هنری ارزش افزوده داره . حالا این یعنی چی ؟ یعنی اینکه وقتی یک اثر هنری در سال 90 به مبلغ مثلا 10 میلیون تومن خریداری میشه سال 91 دیگه قیمتش 10 میلیون نیست . میشه مثلا 12 میلیون و چیزی که بر همگان واضح و مبرهن هست ، ثروت و تامین شدن از لحاظ مالی دغدغه تمام ابناء بشر هست هنرمند هم که از فضا نیومده .

حالا از جهات دیگه ای هم این مورد رو میشه بهش توجه کرد :
اول اینکه نه فقط هنرمند ، از رشد اقتصاد هنر سود میکنه ؛ که دولت و به تبع اون جامعه هم ازش بهره مند میشن . اینو دقت کنید که فروش فقط عامل سود نیست هااا . حالا میگم چرا . اینو تو پرانتز داشته باشین . وقتی که اثری فروخته میشه اگر خریدار خارجی باشه باعث ورود ارز به کشور میشه که یعنی ورود ثروت به کشور . اگر هم داخلی باشه از 2 جهت خوبه : یکی اینکه پول از کشور خارج نمیشه. دوم اینکه گردش مالی بسیار خوبی در کشور اتفاق میفته که باعث رونق بازار و ارزش پولی میشه (که البته کلا این موضوع لازمش اینه که مردم با خرید آثار هنری آشتی کنن ) .

اما قبل تر گفتم که فروش فقط عامل سود نیست . راه یا راههای دیگه ای هم هست . مثلا راه دیگش موزه و رونق موزه داری هست مثل برگزاری نمایشگاهها با موضوع های مختلف و گیرا . مثلا چی میشد ما یک موزه دائم از گنجینه موزه هنرهای معاصر داشته باشیم ؟ هم عکساش ، هم نقاشی هاش از آثار بزرگ خارجیه و هم آثار بزرگ ایرانی توش فراوونه .

حالا برگزاری این نمایشگاههای دائم چی رو به همراه داره ؟ ورود توریست و همینطور متخصص که به تبع خودشون ، هم از جهت مالی و هم از جهت اطلاعات علمی میتونه خیلی خیلی خیلی مفید باشه واسه جامعه فرهنگی .

این ارتباطات راه رو برای عرضه جهانی آثار هنری باز میکنه . چه آثاری ؟ 2تا هست : یکی اینکه مثلا این موزه دائم میتونه فلان اثر رو به سفارش فلان موزه اجاره بده و ازش درآمد داشته باشه . این امر میتونه بالعکس هم باشه که اونطور باعث ورود توریست بیشتر به کشور میشه . اون دومین مورد برای عرضه آثار جهانی آثار هنری همون نمایش آثار هنری هنرمندان ایرانی هست به جاهای دیگه . خوبی این عرضه بازم دوتا چیز هست : یکی قدرت نمایی از بعد فرهنگی هست و دیگه اینکه جامعه هنری رو وادار به داشتن خلاقیت برای عرضه آثار جدیدتر و بهتر میکنه .چون وقتی کاری رو تو بعد جهانی عرضه کرده ؛ دیگه نمیتونی کار بعدیت و شبیه همین کار ارائه کنی . چون جامعه جهانی انتظار ارائه کار جدیدتر و بهتری ازت داره . این در راستای خودش چی رو به ما اضافه میکنه ؟ اینکه اولا درآمد ناشی از آثار هنری دوبل ؛ سوبل ؛ یا حتی بیشتر میشه . دوما از لحاظ فرهنگی در دنیا میشیم یک قطب تاثیر گذار و به این میگن فرهنگ پویا و زنده .

کلا صحبت راجع به اقتصاد تو هنر خیلی خیلی خیلی طولانی و تخصصیه که نه من تخصصش رو دارم و نه اینجا جاشو . اینا صرفا ذهنیات خودمه .

 

(( یک حبه قند )))

پوستر فیلم یک حبه قند . عباس کیارستمی ۲ پوستر برای این فیلم طراحی کرده .

                            
                           

((( پوستر پانزدهمین جشن خانه سینما )))

این پوستر رو آرش صادقی لواسانی طراحی کرده .

              
نقل از مهر .

((( یه سایت خوب )))

یک سایت خیلی خوب رو دیدم که حس کردم نگاه و ایده های خوبی را میده :

http://anthropology.ir/     =>     انسانشناسی و فرهنگ

مقالات ، پرونده ها و مطالب خیلی خوبی تو زمینه ادبیات ،موسیقی،فرهنگ ،سینما،اسطوره ،فرهنگ بومی و ... داره . انسانهای بسیار بزرگی هم گردانندگان سایت هستن . مدیر سایت استاد ناصر فکوهی هست دیگه تا آخرشو بخون